„Aktualizacja biblijnej idei jubileuszów” , w: Na progu trzeciego tysiąclecia. Refleksja teologiczna w środowisku legnickim, red. B. Drożdż, Legnica 2001, s. 117-142.

 

Artykuł jest refleksją nad ideą świętowania w Starym Testamencie z uwzględnieniem nowotestamentalnej kontynuacji i próbą aktualizacji do współczesnych czasów. Punktem wyjścia jest rozważań jest świadomość, że życie ludzkie jest wpisane w przestrzeń i czas. Przestrzeń czyli ziemia należy do Boga na mocy aktu stwórczego: „Do Pana należy ziemia i to, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy. Albowiem On go na morzach osadził i utwierdził ponad rzekami” (Ps 24,1-2). W tradycji biblijnej przynajmniej część tej ziemi nabrała charakteru sakralnego. Ziemia do której przybył Abraham stała się świętą ponieważ była wynikiem obietnicy Bożej. Naród wybrany po powrocie z niewoli egipskiej zajął ziemię obietnicy, ale ciągle była to własność samego Boga. Plemiona izraelskie mogły się jedynie uważać za dzierżawców tej ziemi wobec Boga.

Podobną zasadę myślenia człowieka biblijnego spotykamy wobec przepływającego czasu. Panem czasu jest jedyny władca wszystkiego, sam Bóg. Człowiek jest jedynie dzierżawcą czasu. Bóg ofiarowuje w dzierżawę czas, a wiec poszczególne dni jego życia, a człowiek powinien ten czas zagospodarować dobrem dla chwały Bożej. Przypomnieniem faktu panowania nad czasem Pana Boga był każdorazowo dzień siódmy tygodnia, czyli szabat, rok szabatowy obchodzony co siedem lat i rok jubileuszowy obchodzony co czterdzieści dziewięć lat.

Z tej podstawowej idei panowania Boga nad czasem i przestrzenią wyrasta idea świętowania siedmiu podstawowych świąt w Izraelu. Z jednej strony święta te posiadają charakter pierwotny związany najczęściej z uprawą ziemi, a z drugiej strony nabierają nowego znaczenia uobecniając wydarzenia wyjścia z Egiptu, wędrówkę przez pustynię i wejście do ziemi obiecanej.

Nowy Testament akcentuje w idei świętowania czas wyzwolenia, który dokonał się w Jezusie Chrystusie i który chrześcijanin uobecnia w swoim życiu. Wyzwolenie z grzechu otwiera człowieka na przestrzeń nowego życia. Wyznawca Chrystusa ma również obowiązek obdarowywania wolnością innych ludzi, czyli jest zaproszony przez swojego Mistrza do postawy przebaczenia. Chrześcijanin świętując doświadcza Jezusowego przejście ze śmierci do życia, czyli pełni wolności. Zatem dla chrześcijanina aktualizacja idei jubileuszów jest zaproszeniem do obdarzania wolnością tych, którzy wobec nas zawinili oraz korzystaniem z daru wolności, który przyniósł Chrystus.

 




Copyright 2011 Paweł, odwiedziło nas : licznik osób