„Jezus przedstawia Ojca i Parakleta – analiza dramatyczna J 13,31- 16,33 ” , Świdnickie Studia Teologiczne III(2006) nr 3, 169-192

Niniejsza prezentacja próbuje odkryć przesłanie teologiczne wspólnoty Janowej, która redagowała ostateczną wersję Czwartej Ewangelii. Na przykładzie analizy fragmentu J 13,31-16,33 zostaje zaprezentowana metoda badawcza rozwinięta na bazie kategorii zaproponowanych przez Arystotelesa. Według Arystotelesa każdą rzeczywistość można opisać za pomocą pewnych kategorii. Dostosowując teorię kategorii Arystotelesa do specyficznego gatunku literackiego jakim jest Ewangelia w formie dramatycznej opracowałem sześć punktów służących do przeprowadzenia analizy tekstu: 1. Prezentacja postaci akcji; 2. Miejsce akcji; 3. Czas akcji; 4. Rekwizyty; 5. Kompozycja; 6. Cel teologiczny. Punktem kulminacyjnym zbierającym wyniki analityczne poszczególnych etapów pracy egzegetycznej jest prezentacja celu teologicznego. Nie można jednak prezentowanej metody zamknąć tylko w wynikach tego finalnego punktu analizy tekstu biblijnego. Każdy etap analizy zawiera w sobie odkrywanie celu teologicznego ewangelisty. Przeprowadzając prezentację postaci akcji już odkrywamy cel teologiczny umieszczenia ich na scenie dramatu zbawienia człowieka. Nie bez znaczenia są powiązania jakie zachodzą pomiędzy poszczególnymi osobami dramatu. Wybór miejsca akcji przez Ewangelistę otwiera przed nami przestrzeń historyczną wydarzenia, ale również otwiera nas na „przestrzeń teologiczną”. Należy w tym przypadku wyraźnie podkreślić zastosowanie pojęcie „przestrzeni teologicznej”, które często jest obce współczesnemu człowiekowi, który zagubił poczucie sacrum. Podobnie prezentując czas akcji należy przede wszystkim odkrywać czas teologiczny do którego odsyła czas historyczny. Rekwizyty nie są również zwykłymi przedmiotami używanymi przez ówczesnych ludzi, ale często posiadają znaczenie symboliczne powiązane z teologicznym aspektem ówczesnej obrazowości. Kompozycja fragmentu i jego otoczenie literackie uwypukla nam szerszą koncepcję teologiczną Ewangelisty, który komponując utwór zamierzał osiągnąć w całości dzieła. Zatem dopiero pełna analiza wszystkich aspektów zaprezentowanej metody pozwala nam odkryć bogactwo przesłania teologicznego Ewangelii św. Jana. Niniejszy artykuł jest zaledwie otwarciem wielkiego pola badawczego, które staje do dyspozycji przy zastosowaniu metody analizy dramatycznej tekstu.

 

Summary

In the culture of ancient world a drama played the key role in transfer of social and religious contents. It seems that environment of believers in Jesus gathered around apostle John made use of this form to passing on an evangelical address. This paper is trying to use the method of dramatic analysis to the Gospel of John 13,1-16,33. Presentation begins from justification a using the method of dramatic analysis to the Gospel of John, afterwards the figures of action are introduced whom presence in the scene has theological meaning. Place and time of action introduce audience in the context of ceremony of Passover Feast performed in Jerusalem. Props present in the scene go beyond natural meaning and have got symbolic dimension. Layout of the scene is aiming at emphasizing the function of Paraclete in community who builds unity based on truth and is an assistance in realization of Jesus' commandment of love each other (15,17). Example of this love is relationship between the Father and the Son which reaches its peak at the cross.

 



Copyright 2011 Paweł, odwiedziło nas : licznik osób