„Mała Tora” – starotestamentalne tło Ewangelii dzieciństwa (Mt 1,18 – 2,23)” , Perspectiva VI(2007), nr 1, 62-89.

 

Tytuł tego artykułu jest nieco prowokujący, ale wydaje się odzwierciedlać ideę samego Mateusza. Ewangelista ten próbuje ukazać, że w Jezusie realizują się nie tylko poszczególne fragmenty starotestamentalnych tekstów świętych, ale również cała Tora znajduje wypełnienie w życiu Jezusa. Zasadnicza część jego Ewangelii zbudowana jest z pięciu części, które koncentrują się wokół pięciu mów Jezusa. Ewangelia dzieciństwa zbudowana jest również z pięciu części, które pokazują, że w Jezusie wypełnia się Stary Testament. Stąd w każdej scenie Ewangelii dzieciństwa pojawia się cytat starotestamentalny. We wstępie, czyli małym prologu, który stanowi rodowód Jezusa (1,1-17) Jezus został ukazany jako Syn Abrahama i Syn Dawida. W opisie narodzenia (1,18-25) Jezus został przedstawiony jako Syn Boży, który jest Emannuelem i nowym Jozue. W genealogii i opisie narodzin Jezusa usłyszeliśmy zatem w wersji Mateusza stwierdzenie Pawła: „Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem...”(Ga 4,4). W opisie narodzenia zostanie również zasygnalizowany Jezusowe posłannictwo mesjańskie przez prezentację decyzji Józefa pozostania przy Maryi i nadaniu imienia Jezusowi. W sensie prawnym Józef, syn Dawida, adoptuje Jezusa, Syna Bożego i umożliwia dziedziczenie tronu Dawida, który przysługuje oczekiwanemu Mesjaszowi. W opisie pokłonu Magów ze Wschodu (2,1-12) Jezus jest ukazany jako Mesjasz, Syn Dawida, który przychodzi na świat w Betlejem. W prezentacji ucieczki Józefa do Egiptu (2,13-15) Jezus jest ukazany jako nowy Jakub, z którego wyrasta nowy lud Boży, czyli wspólnota Kościoła. Jezus jest również zapowiedziany jako nowy Mojżesz, który wyzwoli lud z niewoli grzechu. Śmierć niewinnych dzieci w Betlejem (2,16-18) posłużyła do ukazania Jezusa jako nowego Jeremiasza i stała się okazją do zapowiedzi Jego niewinnej śmieci. Powrót Józefa wraz z Jezusem do Nazaretu (2,19-23) wyjaśniał Jezusowe pochodzenie, ale również ukazał Go jako nowego Samsona, czyli męża świętego.

Najważniejszą ekspozycją „Małej Tory” jest przedstawienie Jezusa jako Syna Bożego. Wokół tego tematu koncentrują się kolejne tytuły przypisane Jezusowi. Tak jak w Torze Starego Testamentu najważniejsze było objawienie na Synaju wokół, którego narastały kolejne tradycje prawne, tak w Mt 1,1-2,23 centralnym tematem jest objawienie Jezusa poczętego za sprawą Ducha Świętego. W aspekcie ludzkim Jezus jest Mesjaszem i realizuje figury starotestamentalne, które prezentują Jego posłannictwo. Mateusz pragnie nam powiedzieć, że Jezus jest Synem Bożym, który stał się Mesjaszem, dla zbawienia swego ludu ( uvto.j ga.r sw,sei to.n lao.n auvtou/ avpo. tw/n a`martiw/n auvtw/n ) (1,21).

 

Summary

Each of evangelistes had his own theological aim when presenting the Jesus. By all means, this aim was a result of necessity to adept the address to specificity of perception of community of audience. Matthew directing his Gospel to the Christians originating from Jerusalem Judaism or to the converted in Syrian-Arabian circles, applied in composition of his work a pattern of the Torah. Main exposition of “Small Torah” is presentation of the Jesus as Son of God. Like as in the Old Testament Torah the most important was revelation on the Mount Sinai, so in Mt 1,1-2,23 central topic is revelation of the Jesus born by the Holy Spirit. Jesus is the Son of God who realizing the Old Testament figures presents expected Messianic mission.

 



Copyright 2011 Paweł, odwiedziło nas : licznik osób