„Znaczenie symbolu „Księgi Życia” w Biblii i tradycji judaistycznej” , Perspectiva III(2004), nr 2, 16-31

 

Artykuł prezentuje starotestamentalne i judaistyczne znaczenie obrazu „Księgi Życia”, który nabrał nowej treści w orędziu Nowego Testamentu.

Wydaje się, że, w tradycji starotestamentalnej funkcjonują obok siebie równolegle wzajemnie się uzupełniające, nie zawsze możliwe do rozdzielenia, obrazy ksiąg. Jedna to „Księga Uczynków”, druga to „Księga Życia”. Jednak należy zauważyć, że czyny ludzkie zapisane w „Księdze Uczynków” są podstawą do weryfikacji ludzkiego postępowania i zapisania w „Księdze Życia”. Zatem „Księga Uczynków” służy jakby do bieżącego zapisywania życia ludzkiego, a „Księga Życia” określa jego stan stały, który może być zmieniony po osądzeniu czynów ludzkich zapisanych w „Księdze Uczynków”. Na te dwa obrazy nakłada się koncepcja trzeciej księgi, którą można nazwać „Księgą Przeznaczenia”. W księdze tej zapisana jest wola Boża wobec świata i człowieka. Prorok Ezechiel otrzymuje polecenie: „Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam. Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi. Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania” (Ez 2,9). Wola ta nie jest jednak definitywna i składa się z ostrzeżeń, które wypełnione mogą zmienić los człowieka.

Szczególnego znaczenia obraz „Księgi Życia” nabiera w czasie od Nowego Roku do Dnia Pojednania, określanym jako Dni Grozy, czyli Jamim Noraim. Żydzi wierzyli, że w Dni Grozy, zwanych również Dniami Trąbienia, otwierano w niebie trzy księgi. W pierwszej były imiona usprawiedliwionych, w drugiej nieusprawiedliwionych, w trzeciej niezdecydowanych. Trąby miały pobudzić tych ostatnich do pokuty. Bóg przeglądał te księgi i ogłaszał wyrok w Dniu Pojednania. Dni Trąbienia, z których ostatni przypadał na Dzień Pojednania, były ostatnią szansą na opamiętanie. Wyrok zapadał, gdy arcykapłan składał zapis grzechów na głowie kozła

Obraz „Księgi Życia” nie zamyka się w kręgu objawienia starotestamentalnego, ale posłuży w Nowym Testamencie do wyrażenia jednej z podstawowych prawd o zbawieniu człowieka. Obraz Księgi Życia jest wykorzystywany przez autorów nowotestamentalnych do ukazania perspektywy życia wiecznego. Ewangelista Łukasz ukazuje Jezusa zmierzającego do Jerozolimy, gdzie dokonają się najważniejsze wydarzenia zbawcze. Na początku tej drogi następuje rozesłanie uczniów na misje głoszenia królestwa Bożego. Pełni radości powracający uczniowie otrzymują właściwą perspektywę swej radości: „Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie” (Łk 10,20).

 

Meaning of „Book of Life” Symbol in the Bible and Judaism Tradition

 

Summaries

In antiquity it was attached importance to words written down in the tomes. Legal and religious texts were invested with special seriousness and respect. Grecian towns conducet the books included the list of inhabitants. Israelis reluctantly looked at any censuses, considerig themselves as people belonging to God. However, in Israel there were the books where citizens were written down, flawless, could fulfill liturgical functions. Within this religious – cultural context appeared a conception of written down books in the heaven. I think that as in the earth entering into suitable books gave specific rights, as well in heaven entering into “Book of Life” gives us a right to right to blessing of God. In the New Testament emphasis is moved to right to eternal life of those who are written down in “Book of Life”. Author of Apocalypse entrusts a power over “Book of Life” to Christ who is judge and decides about human's fate after death. Thus meditation on symbol “Book of Life” allows to find a sense of human life.



Copyright 2011 Paweł, odwiedziło nas : licznik osób